i
f
خلاصه اطلاعات
x
غذا
امریکن برگر
f
تاریخ
۱۳۹۴/۱۱/۰۶
a
نویسنده
حامد باوفا (سردبیر)
نقاط قوت
- کیفیت بالای برگر آمریکانو
- عدم دریافت حق سرویس و مالیات بر ارزش افزوده
- قیمت نسبتا مناسب
نقاط ضعف
- سرو همزمان پیش غذا و غذای اصلی
- محتوای ناکافی منو
- ضعف در سرویس دهی
امتیازات

٧,٠
محیط و نما
۴,٠
سرویس دهی

٧,٠
طعم و کیفیت غذا
٧,٠
ارزش دربرابر قیمت
امتیاز نهایی:
۶,٢/۱۰
کلاس بندی:
سه ستاره
y
y
y
y
y
مقدمه:

کافه رستوران پارادیزو – یک برگر خوب

پارادیزو، یک کافه است. کافه به معنای محیطی که در آن در ازای قیمت های بالاتر از معمول غذا، فرصت وقت گذرانی و مصاحبت بیشتر فراهم است؛ محیطی که بالاخص در پایتخت، دارای نوعی «فرهنگ» است. به بیان دیگر در کافه های تهران، مفهومی داریم به نام: «فرهنگ مقدم بر استراتژی!»

عنوان «کافه» در تهران شاید بیشتر موکد بر فرهنگ غالب باشد؛ محیطی که در آن، دیوار ها با تصاویری از کارگردانان سینمای کلاسیک، موزیسین های دهه هفتاد و هشتاد میلادی تزیین شده و احتمالا قفسه کتابی دارد که به ندرت کسی از آن کتاب بخواند ولی به قطع آثاری از نویسندگان طبقه روشنفکر، شرقی و غربی، در آن یافت می شود. سیگار کشیدن آزاد است و موسیقی که پخش می شود، بیشتر در فضای راک، پست راک و فیوژن است که خارج از محیط کافه و در اماکن عمومی کشور، کمتر شنیده یا اصلا شنیده نمی شود. لذا انتظار می رود، هنگام انتخاب کافه برای وقت گذرانی، فرهنگ بر «تجربه ی غذا» غالب باشد. به این معنا که احتمالا از کافه ی فلان در محدوده ی چهارراه ولیعصر تهران، انتظار سرو یک پیتزای خوب یا خوراک بیف عالی نداشته باشیم و در عوض، نوشیدنی و یا بشقاب های مزه ای را سفارش دهیم که برای وقت گذرانی مناسب ترند و بیشتر از فضا، موسیقی و سایر امکانات لذت ببریم.

قصه ی پارادیزو، اما، کمی متفاوت است. هشتگ های موجود در شبکه های اجتماعی، بیشتر متمرکز بر «برگر» های پارادیزو، هستند. برگر هایی که ظاهر فریبنده ای دارند و شبیه به تصاویر تبلیغاتی هستند که زمانی در رستوران های تهران بر دیوار نصب می شد، بی آن که شباهتی به غذای آن رستوران داشته باشد! برگر هایی که محتوای آن، بین دو قرص نان، قابل مشاهده است و زیبا تزیین شده است. لذا منطقی است، تیم چاشنی گیر یک شب پارادیزو را تجربه کند؛ تجربه ی شنبه، پنجم دی ماه ۱۳۹۴.

محیط و نما:
٧,٠/۱۰

پارادیزو، تابلوی سردر کوچکی دارد، که فاقد نورپردازی است. لذا تشخیص کافه از تابلوی سردر، بالاخص هنگام رانندگی، کمی مشکل است. درب ورودی و شیشه های دو سمت، با نور ملایمی جلوه گرفته اند و فضای بیرونی تنها با یک گلدان تزیین شده است.

داخل، نور پردازی بسیار ملایم است. بو و دود سیگار احساس می شود. دیوار سمت چپ، با قاب هایی از موزیسین ها و حتی ادوات موسیقی تزیین شده است. دیوار سمت راست، مزین به چهره های مشهور حوزه هنر به منطقه ای ختم می شود که قاب های کوچکی از آثار فاخر سینمای جهان، در چیدمانی منظم تر، نصب شده اند. میز و صندلی ها، متناسب با فضای کافه و چوبی است. در ردیف سمت راست، میز های دو نفره و در ردیف سمت چپ دو میز مبله قرار گرفته اند که به نظر برای نشستن ۶ نفر کفایت می کند که به میز بار منتهی می شود. موسیقی راک در حال پخش است و همهمه ی قابل پیش بینی در سالن، برقرار! در بخش انتهایی سالن، پرچم در ابعاد بزرگ تیم فوتبال یونتوس نصب شده است که کاملا متناقض و بی ارتباط با فضا است.

سرویس دهی:
۴,٠/۱۰

بعد از ورود به سالن، زمانی برای تجربه ی فضا، قبل از سفارش طی شد؛ زمانی منطقی و معقول. منو از قبل ر وی میز موجود بود. طراحی منو جالب و متناسب با فضای رستوران صورت گرفته بود. علی رغم طراحی قوی، منو فاقد محتوای متنی مناسب بود و تنها غذا و قیمت آن ثبت شده بود. شخصا ترجیح می دهم، وقتی قرار است بین آمریکن برگر و تگزاس برگر، یکی را انتخاب کنم، محتوای در دسترسی از مواد تشکیل دهنده، در اختیار داشته باشم و مجبور به پرسش شفاهی نباشم! در هر صورت سفارش ما، شامل دو برگر و یک سالاد و یک دلستر و یک کوکا، ثبت شد.

بعد از گذر حدود پنج دقیقه، دو نوشابه شیشه ای سرو شد. در شرایطی که سفارش شامل یک نوشابه و یک دلستر بود. کمی بعد، تصمیم به تعویض نوشابه داشتند که بنا به رضایت من، صورت نگرفت. در کنار نوشیدنی ها، لیوان آورده نشد و ما برای جبران نقص مدتی صبر کردیم و سپس در خواست لیوان دادیم. در توجیه گفتند: «همراه با غذا لیوان می آوریم!» سوال این جاست که اگر قرار است لیوان را همراه غذا بیاورید، نوشابه برای چه و که اورده اید؟!

کمی بعد پیش غذا و غذای اصلی، به شکل همزمان سرو شدند! مجبور بودیم در حالی، پیش غذا صرف کنیم، که یقین داریم غذای اصلی در حال سرد شدن است و این قطعا برای من خوشایند نیست.

طعم و کیفیت غذا:
٧,٠/۱۰

برای پیش غذا «سالاد فیستا مکزیکی» سفارش دادیم. سالاد متشکل از چیپس با نام تجاری تردیلا، تکه های فیله مرغ، خوراک لوبیا، ترشی فلفل هالاپینیو، گوجه و کاهو، سس سفید و قرمز بود که با ورقه های پایه نشاسته شبیه به پاستا تزیین شده بود. سالاد دارای طعم منحصر به فردی نبود و هر کدام از اجزای سالاد «منحصرا» مزه می کردند. به بیان بهتر آن که، تلفیق چند طعم، طعم تازه و منحصری را ایجاد نکرده بود که مشخصه ی ویژه ی «سالاد فیستا مکزیکی» پارادیزو باشد.

غذای اصلی، شامل «امریکن برگر» تجربه ی بکر و خوبی بود. برگر همراه سالاد کلم و لیوان سیب زمینی سرخ کرده، با طراحی زیبا و روی چوب سرو شده بود. گوشت برگر، توسط رستوران فرآوری شده و به حد لازم و کافی و مناسب پخت شده بود و البته می توانست ترکیب بهتری داشته باشد. پیازی که در برگر استفاده شد نیز به شکل کاراملی پخت شده بود که احتمالا پخت آن در زمان زیاد و درجه حرارت کم کامل شده و حالت کاراملی به خود گرفته بود و نوعی شیرینی به برگر اضافه میکرد. ترجیح طعم شیرین در برگر، تا حدودی سلیقه ایست اما به عقیده من، تناسب این شیرینی در کلیت طعم برگر لحاظ شده بود. لایه ی بیکن دوست داشتنی آخرین جز امریکن برگر بود که به خوبی و با سلیقه، در برگر به کار گرفته شده بود. صرف این برگر با توجه به بزرگی ابعاد، کمی مشکل است و ممکن است قطع کردن آن برای برخی ضروری باشد که البته مغایر با نوع صرف برگر است و از لذت تجربه می کاهد!

سیب زمینی همراه برگر، ترد و خوشمزه بود و نمک آن نیز به حد کافی، اضافه شده بود و حجم آن نیز متناسب با برگر سرو شده بود. سالاد کلم پارادیزو با سرکه ی کمی شیرین سرو شده بود که برای من چندان دلچسب نبود، در حالی که سایرین از آن رضایت کامل داشتند.

ارزش دربرابر قیمت:
٧,٠/۱۰

منوی غذای پارادیزو از ۱۹۰۰۰ تومان شروع می شود و تا سقف ۲۵۰۰۰ تومان در گران ترین توع برگر، متوقف می شود. نظر به این که پارادیزو در مقیاس کافه فعالیت میکند و زمان بیشتری را به هر میز سرویس می دهد، قیمت ها منطقی به نظر می رسد. پارادیزو از مشتری، حق سرویس و مالیات بر ارزش افزوده دریافت نمی کند و بدین ترتیب گرانی اندک قیمت، توجیه می شود.

روی هم رفته:
۶,٢/۱۰

اگر بخواهم پارادیزو را به کسی پیشنهاد کنم، «برگر» را توصیه میکنم. برگر پارادیزو با برگر کافه ی ایکس تفاوت دارد و یک مزیت رقابتی است. لذیذ است دارای ظاهری فریبنده. و ارزش تجربه را به یقین دارد. پارادیزو در سرویس دهی دچار نواقصی است که با کمی توجه قابل حل است. امتیاز دهی به پارادیزو در قامت یک کافه و در متر تجربه ای که ایجاد می کند لحاظ شده است. بگذارید به یک سوال ساده پاسخ دهیم:

آیا به پارادیزو باز خواهیم گشت؟ پاسخ احتمالا مثبت است.

برچسب ها:

عضویت






ادامه

ورود کاربران



ورود