i
f
خلاصه اطلاعات
x
غذا
پیتزا سه گوش
f
تاریخ
۱۳۹۵/۰۲/۰۴
a
نویسنده
حمیدرضا نیکوفر
نقاط قوت
- پیتزای با کیفیت و خوش طعم
- طراحی مطلوب نما و دکور داخلی
- موسیقی متناسب با فضا
- برخورد مناسب پرسنل
نقاط ضعف
- نقص در ترکیب، قیمت و سرو سالاد
امتیازات

٩,٠
محیط و نما
٧,۵
سرویس دهی

۶,٠
طعم و کیفیت غذا
٧,٠
ارزش دربرابر قیمت
امتیاز نهایی:
٧,٠/۱۰
کلاس بندی:
سه ستاره
y
y
y
y
y
مقدمه:

حدود دو ماه است که رستوران جدیدی به نام “سه گوش گریل” در منطقه تهرانپارس آغاز به کار کرده که چشم من را گرفته بود تا به عنوان یک تهرانپارسی، سری به آنجا بزنم. تهرانپارس هر روز شاهد بیشتر شدن فست فود ها و رستوران‌های مختلف است. تقریبا اکثر رستوران ها و فست فودهای معروف در تهرانپارس شعبه دارند و هرجا سری بچرخانید، حداقل یک رستوران خواهید دید. اما “سه گوش گریل” در میان سیل عظیم رستوران ها، چه حرفی برای گفتن دارد؟

محیط و نما:
٩,٠/۱۰

اولین مساله ای که باعث شد “سه گوش گریل” توجه من را به خود جذب کند و کنجکاو باشم که در آنجا غذا بخورم نمای آن بود. یک بیلبورد بسیار زیبا و شیک با نورهای فراوان و تنوعی از رنگ های مختلف داخل. وارد “سه گوش گریل” که می شوید با تنوع و حق انتخاب جالبی رو به رو هستید. از میز گرد گرفته تا میز دو نفره با صندلی های کوچک تا میز بلند برای خانواده های پرجمعیت و همچنین میزهای شیشه ای و چوبی و … چنین تنوعی در انتخاب مکان نشستن واقعا جای تحسین دارد و باعث می شود علاقه مند باشید که بازهم به “سه گوش” سر بزنید و میزهای دیگر آن را امتحان کنید!

 فضای کلی و دکوراسیون رستوران بسیار پر انرژی و شلوغ است. هیچ منطق و چینش خاصی در آن وجود ندارد و همین باعث خلق یک انرژی بصری شده که مدام چشمانتان، اشیاء متفاوت را برانداز می کند. از نردبانی در سقف که چراغ به آن آویزان است تا رادیو و تلویزیون های قدیمی و لامپ های نئونی مختلف که نور جذابی به فضا بخشیده است. از شانس خوب من پشت صندلی میزی که نشسته بودم یک دستگاه Sega Mega Drive 2 وجود داشت و به عنوان یک گیمر و بازی ساز، بسیار از همنشینی با جناب سگا لذت بردم.

 در نهایت محیط و نمای “سه گوش گریل” به نظر من یک مکان با انرژی و پر از جزئیات است که وقت، هزینه و حوصله زیادی صرف طراحی آن شده و موسیقی های مناسبی که پخش میشوند، جلوه شنیداری خوبی نیز به فضا بخشیده است.

سرویس دهی:
٧,۵/۱۰

در طول تجربه ای که در “سه گوش” داشتم، تنها یک گارسون با ما در ارتباط بود که واقعا نوع برخورد، نحوه صحبت کردن او با مشتری محترمانه و بی نقص بود. حتی بعد از اتمام غذا یکی از خدمه از ما درباره خوب یا بد بودن غذا مستقیما سوال پرسید. در بسیاری از رستوران های دیگر نیز پیش می آید که خدمه گاهی چنین سوالی را از شما بپرسند ولی هم شما و هم خود گارسون می دانید که نظر شما هیچ اهمیتی برای آنها ندارد و و طرح سوال صرفا برای ادای احترام است. اما دوست عزیزی که در “سه گوش” این سوال را از ما پرسید با کنجکاوی به حرف های مشتری اش گوش می داد و حتی سوال های بیشتری هم درباره ی بهبود کیفیت غذا می پرسید. چنین کنجکاوی و احساس مسئولیتی  برای من خیلی ارزشمند بود.

 سفارش ما ساعت ۲۱:۲۵ ثبت شد و در طول یازده دقیقه روی میز آماده سرو بود.سفارش به این شرح بود: پیتزا یک نفره سه گوش، سالاد سه گوش، لیموناد و موهیتو. منو سه گوش تنوع زیادی ندارد و آنچنان جذاب نیست. البته به خاطر تازه تاسیس بودن، چنین موضوعی قابل درک است ولی من انتظار استیک و یا پاستا هم داشتم که بنا بر وعده ی مدیریت رستوران، این آیتم ها در آینده نزدیک به منو اضافه خواهند شد.

طعم و کیفیت غذا:
۶,٠/۱۰

پیتزایی که من سفارش دادم بودم (پیتزا سه گوش) به زیبایی طراحی شده بود و طعم دلنشینی هم داشت. ترکیب پیتزا شامل: استیک، مرغ، قارچ، بیبی کورن، زیتون، دو نوع پنیر پستو، سس باربکیو و سس ناپلی بود. مهمترین نکته در مورد پیتزا, ترکیب درست و به اندازه مواد آن بود. یکی از مهم ترین مشکلاتی که اکثر پیتزاها دارند این است که شما اگر چشم بسته یک تکه از پیتزا را بخورید، ناگهان مزه ی مجزای یک عنصر از ترکیب را حس می کنید و این اصلا خوب نیست. مزه های اجزای پیتزا باید توسط پنیر ترکیب شده و در مجموع یک میکس خوب از آب در بیاید که پیتزا سه گوش چنین کیفیتی را داشت. استیک خوش مزه بود ولی زیاد پخته شده بود و حالت جویسی خود را از دست داده بود. پنیر به اندازه و نان هم ترد و تازه بود.

در عوض سالاد اصلا راضی کننده نبود. ترکیبات سالاد “سه گوش” شامل: میگو سوخاری، کاهو پیچ، پنیر پارمسان، نان سیر، گوجه چری، زیتون، سس سه گوش و کنجد است. اولین نکته درشت بودن سایز برگ های سالاد بود. طوری که اصلا مناسب خوردن نبودند. همچنین سرو برگ های بزرگ از بخش سطح کاهو صورت گرفته که نسبت به بخش های داخلی، کیفیت چندانی ندارد. ویژگی خاصی در میگوی سالاد نبود. فقط بهتر بود تعداد میگوها بیشتر بوده و کمی جویسی تر باشند. نان سیر خوش طعم و ترد بود اما به طور کلی سالاد “سه گوش” در مقابل قیمت آن اصلا راضی کننده نیست و سس آنچنان منحصر به فردی هم در آن وجود ندارد.

 لیموناد و موهیتو داخل لیوان های دربسته شیشه ای بسیار زیبایی سرو شدند و لیوان نسبتا بزرگی هم برای شما آماده می شود اما متاسفانه مزه لیموناد برای من اصلا لذت بخش نبود. با این که لیموناد طبق گفته خدمه کاملا طبیعی تهیه شده بود ولی مزه آن کاملا مصنوعی به نظر می رسید. ترشی زیاد لیموناد کمی تلخی به آن داده بود و مزه عسل هم در این بین، کمکی به ترکیب لیموناد نمی کرد.

 به طور کلی پیتزا “سه گوش” در قیاس با قیمتی که دارد بسیار خوشمزه و به صرفه است اما سایر مواردی که ما آنها را مزه کردیم، در سطح راضی کننده ای نبودند.

ارزش دربرابر قیمت:
٧,٠/۱۰

قیمت فاکتور ما به این شرح است: پیتزا سه گوش یک نفره (۲۲۰۰۰ تومان)، سالاد سه گوش (۱۶۵۰۰ تومان)، موهیتو (۷۵۰۰ تومان)، لیموناد (۶۵۰۰ تومان). قیمت پیتزا در برابر کیفیت آن واقعا به صرفه است ولی سالاد قیمت بسیار بالایی دارد، همین طور نوشیدنی ها. اما به طور کلی در قبال سرویس و فضایی که تجربه می کنید، قیمت های منو قابل قبول هستند.

روی هم رفته:
٧,٠/۱۰

“سه گوش گریل” تهرانپارس، روی هم رفته محیط دلنشین و لذت بخشی برای غذا خوردن است. فضای رستوران برای من حس خوبی به همراه داشت و دوست داشتم زمان بیشتری را در آنجا بگذرانم. غذا هم کیفیت خوبی داشت و جدای از سالاد و نوشیدنی نه چندان دلچسب، می توانید با قیمتی مناسب غذا خوش طعمی را در “سه گوش گریل” نوش جان کنید.

برچسب ها:

عضویت






ادامه

ورود کاربران



ورود